چیزی مرا به قسمت بودن نمی برد .
از واژه ی دو وجهی تکرار خسته ام.
من بی رمق ترین نفس این حوالیم .
از بودن مکرر بر دار خسته ام .
من با عبور ثانیه ها خورد می شوم .
از حمل این جنازه ی هشیار خسته ام .
پشت شرمساری ابر
پنهان که میشوی
ماه...
(هنوز دختران ساکت اند)
سرشکسته در باغ بی بار
که به خواری می ایستی
سرو...
(هنوز دختران ساکت اند)
در تحمل سنگین بی اجری
که بردبارانه تاب می اوری
خاک...
(هنوز دختران ساکت اند)
نوشته شده در دوشنبه 12 شهریور1386ساعت 17:42 توسط
|
| Published by ParsTheme & Designed by Tempfa.com |
