يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند ,طلب عشق زهر بي سر و پايي نكنيم!

يادته يه روز بهم گفتي عشق رو هيچ وقت و پيش هيچ كس و ناكسي وتا ابد گدايي نكن! عشق را بين انسان هاي حقير و پست كوچك نكن و ارزشش را تا ابد حفظ كن؟

 ولي اين فقط يك طرف بود براي يك ادعاي عاشقانه!!!!

ولي هيچ فكر نمي كردم كه اينقدر ظالم و پست باشي كه در جاي ديگر كاسه ي گدايي عشق به دست گرفته باشي ,تا كسي از روي ترهم بهت نگاه كنه و در نهايت لبخندي بزنه!

مگه عشق من به تو پاك نبود؟ مگه عشق من و تو زميني نبود؟ مگه عشق من و تو زيبا نبود؟ چرا؟ چرا اينقدر پست؟

يه روز بهت گفتم : دوستم داري؟ گفتي: خيلي!

گفتم: خيلي يعني چقدر؟ گفتي : دو تا !

دلم ريخت! گفتم : يعني تموم عشق تو به من همينه؟ لبخندي زدي و گفتي : يكي به اندازه ي اين دنيا  ,يكي ديگه هم به اندازه ي اون دنيا !

ياد اين حرف هاي الكي دلم رو مي سوزونه!

بگو...... جواب سؤال هايي كه خودت برايم به وجود آوردي و ملكه ي ذهنم شده و توان فكر كردن را از من گرفته بگو..... بگو و منو رها كن و برو !

بگو......مگه من سراب بودم كه بين راه زندگيت قرار گرفته ام و تو مثل عابر پياده اي خسته ,نگاهش كردي و رفتي؟

يادته يه روز بهم گفتي : ازم چي مي خواي؟ گفتم : عشق پاك زميني!

تو گفتي : اين كه چيزي نيست........... ولي من فقط همينو ازت خواستم و تو حتي , اينكه به قول خودت چيزي نبود هم نتونستي انجام بدي!

آه...... از اين زندگي زميني ! آه...... از عشقاي حقير زميني.....! (جونم به سررسيد)

اي عاشقان ! هيچ وقت با يك دل عاشق هزار نفر نشويد , بلكه با هزار دل عاشق يك نفر شويد!

اين است رسم خوش عاشقي! با عشق بودن و با عشق جان دادن!!!!!!

به نام خدای انسانهایی که به جای کبوتر در دلهاشان کرکس وجود دارد.

بعضی ها به اصل و نسب خانوادگی شان می بالند ,بعضی به هنر و مهارتشان , بعضی به ثروتشان ,بعضی به نیروی بدنی شان ,بعضی به سر و وضع و لباس هایشان هر چند به سبک های زشت تازه مد شده! بعضی به کتی ها و سگ های شکاریشان و بعضی به اسب هایشان!

هر طبع و مزاجی سرگرمی وابسته ی به خود دارد که از آن بیشتر از بقیه ی کارها لذت می برد, اما این سرگرمی های خاص در حد و میزان من نیست. از همه ی اینها من یکی را جامع ترین و کلی ترین و بهترین می دانم.

آن عشق توست که برای من از برتری خانوادگی بهتر ,از ثروت گرانبها تر واز لباس گران قیمت ,درخشان تر و از اسب ها و کتی ها لذت بخش تر است و با داشتن تو بیش از آنچه همه ی مردم به آن می بالند ,به خود می بالم.

بیچارگی و بدبختی من فقط در این است که این امکان وجود دارد که تو بروی و همه ی این خوشبختی ها را از من بگیری و با خود ببری و مرا به بیچاره ترین بدبخت ها دچار کنی.........

باز از کنار باغچه که می گذرم ,

بوی خوش زیبای کوچکم مشامم را نوازش می دهد.

بوی خوش عاشقی,بوی صداقت,بوی مهربانی و صفا  وبوی هر چه که بویی از وفا و یکرنگی دارد.

این زیبای کوچک من ,با اراده ای به سختی صخره و کوه است .

ای عاشقا چه کسی باور دارد که ساقه ی لطیفش که با خشم نسیمی می شکند,

در مقابل تند باد حوادث طاقت فرسا و سرمای زمستان

و جور خزان زندگی را با امید به بهاری نو و جوانه ای تازه سپری می کند؟

و اما ............. این حکایت پایداری و پیروزی است!

هنگامی که در اوج بی کسی جوانه می زند و با تکیه بر نهالی جوان شکوفا می گردد

و عطر خوشش را سخاوتمندانه به عاشقان پیشکش می کند.

شبهای تنهایی شبهای سرد و تیره ای است

 که به مدد فانوس جوانمردی و مهتاب عشق رنگ و بویی تازه می یابد

و با سحرگاهی روشن و آفتابی پیوند می خورد ,

قصه ی بی تابی و سخاوتمندی است که از تبار مجنون که پای در ودای عشق می گذارد به شرط جنون!

می ستیزد تا ثابت کند در این گذرگاه پر شتاب عمر آن کس به سرمنزل مقصود خواهد رسید

که سمبل پاکی و صداقت باشد و این هم تاروپود و نقشی می شود.

بر صفحه ی هستی که با نام عشق آغاز می شود و با تمامیت عشق پایان می یا بد.

و تو ای کسی که کباده ی عشق می کنی !عشقت را در این صفحه به همه ثابت کن .

بگو که می توانی و هیچ چیزی ,

حتی کاینات جلویت را نمی توانند بگیرند!!!!!!!!!!!!!!!